“ลิเวอร์พูล” ในหัวใจ

“ลิเวอร์พูล” ในหัวใจ

นายหมอยา

ผมเป็นคนที่ชอบดูกีฬาครับ ดูเกือบทุกชนิด ทุกรายการก็ว่าได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีการถ่ายทอดสดด้วยแล้ว งานนี้เรียกว่าพลาดไม่ได้เลยล่ะครับ (นิสัยที่ถาวรนี้ติดตัวผมมาตั้งแต่เด็กจนโต…บางครั้งก็มีปัญหาครับ โดยเฉพาะกับ “คนใช้” ที่บ้านครับ ฮ่าๆๆ) ในบรรดาชนิดกีฬาทั้งหลาย กีฬาสุดโปรดของผมก็คงเหมือนกับคุณผู้ชายทั้งหลาย นั่นคือ “ฟุตบอล” ครับ และอีกเหมือนกันกับคุณผู้ชายทั้งหลายอีกเหมือนกัน ก็ต้องมีสโมสรที่ตัวเองติดตามเชียร์อยู่ ผมเป็น “แฟนหงส์” ครับ …..

รูปภาพ

จำได้ว่า … ผมทันลิเวอร์พูลสมัย “เอียน รัช” “จอห์น บรานส์” “ปีเตอร์ เบียสลีย์” “เคนนี ดัลกลิช” “บรูซ กรอบเบลลาร์” ถ้าฟากฝั่งคู่แค้น “เเมนยู” ก็ทันสมัย “มาร์ค ฮิวจ์” “ไบรอัน แม็คแคลร์” “อีริค คันโตนา” “ปีเตอร์ ชไมเคิล” รุ่นต่อมาที่ผมจำได้ก็คงเป็นรุ่นของ “ร็อบบี้ ฟาล์วเลอร์” “สตีฟ แม็คมานามาน” “เดวิด เจมส์” สมัยเป็นเด็กนั้นหาแมทช์ที่ได้ดูถ่ายทอดสดนั้นน้อยมาก ประการแรกเพราะในหมู่บ้านผมนั้นมีทีวีทั้งหมู่บ้านอยู่เพียง 3 เครื่องเท่านั้น (ฮ่าๆๆ) อยู่ที่บ้านผู้ใหญ่บ้านหนึ่ง และบ้านครูอีกสอง จะมีโอกาสได้ดูก็ยากเต็มที ประการที่สอง อาจเป็นเรื่องค่าลิขสิทธิ์ (คิดว่านะครับ) ก็อาศัยการฟังข่าวเอา…พอโตอยู่ชั้นประถม ที่บ้านได้ซื้อทีวีขาวดำมาเครื่องนึงครับ จำได้ว่าเป็นจอ 14 นิ้ว สีแดงน่ารักทีเดียว ถึงมีโอกาสได้ดูทีวีมากขึ้น รายการที่ผมดูนอกจากการ์ตูนก็ต้อง “ฟุตบอล” นี่แหละครับ สมัยนั้นก็ต้องช่อง 7 “เจาะสนาม” ของ พี่ ย.โย่ง เค้าล่ะ (พูดถึงพี่เค้าก็คิดถึงนะครับ เป็นนักพากษ์ที่ดีสุดของผมในสมัยนั้นเลย ส่วนสมัยนี้สำหรับผมก็ต้องยกให้ “พี่เอกราช” ครับ พากษ์ไม่ต้องใส่ความรู้สึกตัวเองมาก บรรยายเกมส์และให้ความรู้หรือข้อมูลประกอบเยอะๆ…นั่นแหละครับนักพากษ์ที่ดีสำหรับผม) …. พอขึ้นมัธยม ก็อาศัยการอ่าน “สตาร์ ซ็อคเกอร์” ที่ห้องสมุดเอาครับ

ที่ชอบลิเวอร์พูลคงเป็นเพราะสมัยอดีตนั้น นักเตะจะวิ่งกันไม่หยุด เรียกว่าไม่เป่านกหวีดหมดเวลา ไม่มีหยุดกันเลยทีเดียว สมัยนั้นจึงมีอีกฉายาว่า “เครื่องจักรสีแดง” แฟนๆ ของลิเวอร์พูลจะโหยหาอดีตกันมาก (ผมล่ะคนหนึ่ง) ก็เพราะว่าทีมรักของเราห่างหายไปจากแชมป์ใหญ่ๆ มานานหลายปีดีดักแล้วครับ … สิ่งที่พอจะให้คลายเศร้าใจไปได้บ้างก็คงต้องเพรียกหาบรรยากาศในอดีตนั้นแหละครับ

ผมเขียนถึงทีมรักก็เนื่องมาจากว่าฤดูกาล 2013-2014 นี่แตกต่างไปจากทุกฤดูกาลครับ (ส่วนใหญ่จะเห็นดีตอนต้นฤดูกาล แต่พอท้ายๆ ก็หมดลุ้นไป แม้แต่ถ้วยยุโรปก็ไม่ได้แตะ) …. ปีนี้ทีมมีลุ้นถึงแชมป์พรีเมียร์ลีก ปีนี้เป็นปีที่เหล่าสาวกหงส์แดงได้คุยทับทีมคู่แค้นแมนยูมากที่สุดปีนึง… ถึงแม้มาถึงตอนนี้ (11 พ.ค. 57) จะเหลือความหวังริบหรี่…นับแต่นัดที่พ่ายแมนซิตี้และถูกคริสตัล พาเลสตามตีเสมออย่างน่าเจ็บใจ … ก็เอาน่า จากที่ไม่มีลุ้นเลยในทุกๆปี อย่างน้อยปีนี้ก็ได้เชียร์ถึงนัดสุดท้ายแหละน่า … คืนนี้ยอมเป็นคนไม่ดีครับ ก็แช่งให้แมนซิตี้แพ้ (ฮ่าๆๆๆ) ส่วนลิเวอร์พูลก็ขอให้ถล่มนิวคาสเซิลให้เละคาบ้าน ฉลองแชมป์ไปเลยครับ ฮ่าๆๆๆๆ (อีกที)….ก็คงต้องมาติดตามกันคืนนี้ครับ … แต่ไม่ว่าผลการแข่งขันจะเป็นยังไง จะได้แชมป์ หรือที่สอง หรือที่สาม … จะยังไงก็จะมี “ลิเวอร์พูลในหัวใจ” ตลอดไปครับ…..